Ve adam sevdiği kadına anlatmaya başlar;

Google'da eski sevgiliyi aramak

Wed, 18 Jul 2007 20:06:00 +0300

Genciz. Bununla birlikte kısa ömürlerimize ne kadar çok şey sığdırıyoruz farkında olmadan. Çocukluktan gençliğe geçen dönem tamamen kayıp bir dönem gibi sanki. Ama sonrasındaki "delikanlı" ve "genç kız" olduğumuz yılların hesabını kendimize çok zor veriyoruz bazen. Evet, pişmanlıklardan ve keşke'lerden bahsediyorum.
Hiç bir ilişkimi nefretle, kötülükle hatırlamadığımdan sanırım hepsini ayrı ayrı özlerim. Hep söylerim, benim en iyi becerdiğim şey "ayrılmak". En temiz, en sorunsuz, en saygılı, en sevgili yaptığım şeydir bu ayrılık eylemi. Ağlamaktan ciğerlerimi yırttığımı bilirim, üstelik terkedilen de değilken.
Ancak hayat bizi kimi zaman öyle ayrımlara getirir, öyle insanlar ve ilişkilerine şahit oluruz ki, dönüp arkamıza bakmak ihtiyacında oluruz. Bize bu flashback'i yaşatan kimi zaman ortak bir dosttur, kimi zaman yaman bir şarkıdır, kimi zaman bir şehrin anlık görüntüsüdür. Hayatta en çok sevmiş olduğu sevgilisiyle tanışıp ayrıldığı şehrin içinden yıllar sonra bir gece yarısı geçerken ağlamaklı olan adama soramazsınız nedenini. Bir karedir belki hepsi. Saniyedir sadece.
İnsanız ve tüketmeye programlıyız biraz da. Çocukluğumuzu yaşayıp tükettik, gençliğimizin içine ettik, en sevgilileri kırdık geçirdik, gününde kadir kıymet bilmedik. Ve dediğim pişmanlıkları ve keşkeleri yaşadığımız zamanlarda aldık elimize klavyeyi, mezun olduğumuz okulların mezun derneklerini aradık, ad'lar soyad'lar yazdık, evlendirdiklerimizin yeni soyadlarını bulduk öyle aradık, bulduk bazen bulmak istemediklerimizi (bulmaya çalışan ama bulmak istemeyen insanlarız). En çok koyan da resimler oldu. Tahmin etmek başka, bilmek başka ama görmekse bambaşkaymış, öğrendik.
Sevgili okur, sana diyeceğim şudur;
Google'da aranacak sevgiler yaşama, böylesi aşkları tüketme. Tüketirsen de beni bul, açalım 70liğimizi ve akalım derim seninle. Seni en çok ben anlarım. .. ( devamı )

Bisiklet

Tue, 26 Jun 2007 12:15:00 +0300

Yaz başı henüz ama hava feci sıcak, küresel olan herşey yanlış bence. Konu sıcaklık olduğunda bile bi ipnélik giriyo işin içine, neden? Çünkü küresel, top gibin.
Neysem, işten çıktım eve gidiyorum saat 18:20 suları yoldayım, klimalı arabamda pek bir rahatım diye düşünmekteyim. Kırmızı ışıkta yanıma bisikletli bi oğlan durdu. Yakayı bağrı açmış, belki benden daha yorgun ama eminim daha keyifli. Keyifliydi değildi, sıcaktı mok püsürdü diye düşünürken, bisikletlerdeki şu sele ile gidon (direksiyon) arasındaki çubuğa taktım. Konu değişti bi anda. Neden bunu buraya koyarsınız yahu? Bu olsa olsa feminist, erkek düşmanı, 45 yaşında bekar bir kadın bisiklet tasarımcısının elinden çıkmış olabilir heralde. Haaaa seleden kaydın mı, ver bakiim testislerini bi çıtlatalım der gibi.
Hayır, mantıklı düşününce kadınların kullandığı bisikletlerde o çubuk olmadığı zaman da gidebiliyor bu alet. Hadi kadınlar etekle filan kullanacakları için onlarınkinde o çubuk yok diyelim; Ama ben şu naçizane 30 senelik ömrümde etekle bisiklet kullanan bir abla da görmedim yani. Görsem zaten şu anda burada olmazdım
Netekim, havalar sıcak. İnsan kırmızı ışıkta bisiklet görmeye, dalıııp dalııııp gidebiliyor seyyareye. .. ( devamı )

Belki de,

Tue, 19 Jun 2007 00:34:00 +0300

Sen bir ışık görmüyorsan... Bu her taraf karanlık anlamına mı gelir?

Belki de gözlerin kapalı ağlıyorsun.

.. ( devamı )

Sen git

Tue, 19 Jun 2007 00:20:00 +0300

yalnızlığın kucağına atmak

bu denli kolay olmamalı bir insanı.

yaşananlar bi oyun idiyse,

içimde patlattığın tokat sobelenmem demek mi?

ve bu kadar kolay olmamalı kaçış, çöpçü balık misali aşk biriktirir gibi..

daha şarkı söyleyecektik,

"Beni kimse gerçekten sevmedi" dedim.

Mon, 11 Jun 2007 22:43:00 +0300

"Hayat karmaşık...Bir inci bulabilmek için binlerce istiridyeyi açmak zorunda kalırsın. Bazen ellerin parçalanır. Ve açtığın istiridye boş çıkar...İstediğin ve beklediğin, delice sevmeyi istediğin her kimse her an her yerden çıkabilir.Boş boş yazıyorsun diyebilirsin bana... Ama lafını bile edebiliyorsak hala umut vardır bence...Yeter ki sen gönül gözünü kapatma...Mutlu olacak çok şeye sahibiz.
Sen bir ışık görmüyorsan...Bu her taraf karanlık anlamına mı gelir? Belki de gözlerin kapalı ağlıyorsun. Gözlerinin açık ya da kapalı olduğunu denetlemek aklına dahi gelmedi..." dedi. Ve ben o kızı çok sevdim. Hiç görmedim, yıllar geçti hiç karşılaşmadım. Ama unutmadım.
.. ( devamı )

Yalnız bir anlatıcıyım

Mon, 11 Jun 2007 22:38:00 +0300

Yalnız bir anlatıcıyım ben. Ne zaman birisi seni sorsa silahıma davranıyorum. Tedirgin ve mahçup mahalle arası aşkları gibiyim. Bir deniz kıyısında, gözünün alabildiği kumsalda şeklini bile bilemeyeceğin bir kum tanesi gibiyim. Olası bir rüzgarda savrulup gideceğim sanki hayatından sen bilmeden.

Ölçeğini bilmediğim bir haritada karşımdasın, ne yönümü ne yerimi biliyorum hayatında. Bir kazaydı yaşamına karışmışlığım o Pazar gecesinde; Oysa ben adınla başlıyorum sonraki gündüzlerime. Senden uzak, sen kadar soğuk yatak köşelerinde.

Beni özleyememe ihtimalinin olmadığı mesafelerde olmak isterdim sana, hep aklında kalacak ve göğsünü gere gere "benim" diyebileceğin aşklarda yaşamak isterdim. Böylesi imlası bozuk, uçurum kenarında gözleri bağlı kanadı kırık bir kırlangıç gibi olmak varmış kaderde ama.

Doldur şimdi ellerinle yıllardır boşalttığın o bavulları, doldur bu sana adanmış kelimelerle. Utangaçlığını ve yalnızlığımı da koy. Kapat gitsin sonra.

02:05 / 18.11.2005
Antalya
.. ( devamı )

30 yılın hikayesidir.

Mon, 11 Jun 2007 21:55:00 +0300

1977 Ankara, Temmuz'un körü sıcak bir yaz günü. Ben de aranızdayım artık!
Çocuksu benzetmelerim içinde geçen yıllar, Tokat'ın Turhal ilçesi. Koltuklu at arabası (fayton), taşlı yağmur (dolu), karanlık gazoz (kola), dünya makinesi (dürbün) dolu günler.
Yaş 7, ilkokuldayım. ABC'yi öğrenmeden vücudumdaki dikişlerin 29'u geçtiği dönemler.
1988 ortaokuldayım, ilk aşkımı 5.sınıfta bırakmanın hüznü ile bıyıklarım terlemeye yüz tutmuş.
Sesimin değiştiği, mahçupluğu öğrendiğim, hormanal yıllar. Voleybola vermişim bünyeyi, Hürriyet Gazetesi spor sayfasına fotoğraf verecek kadar.
1991, fen lisesi sınav sonuç belgesi. Yolculuk Antalya'ya.
3 yıl sonrasında elde var sıfır. Voleybolu abartmışım, DSİ'de oynuyorum. Ama otobüs biletimde Ankara yazıyor.(Uçak çok pahalı o zamanlar)
Mithatpaşa'da dershane, Demirtepe'de yurt günlerim. Alman Kültür'de şaraplar, Odtü bahar şenliklerinde yeniden aşık olmalar.
1995 ve İstanbul Üniversitesi kayıt kuyruğu. Kayboldum, ne büyük şehir lan burası... Alo baba, Avrupa yakası mı burası?
Voleybol tam gaz, 2.lig takımına seçilmişim. Kanatlarım olsa böyle uçamam. Derken, o talihsiz kaza.
1 yıl yürüyemedim. Odtü bahar şenliğindeki kız, hastane'de ayak ucumda anneme moral vermekte. Kırın abicim tüm kemiklerimi, acıdan korkan top olsun.
Okul bitti, Odtü'ye döndüm. Kız için değil, ingilizce öğreneceğim yahu. İçiniz fesat sizin.
2002 askerdeyim, kazadan kalma çürük raporum olmasına rağmen delikanlıyız. Çürük raporunu iade edip Adana'dayım.
Döndüğümde Odtü'lü kız başkasına aşık. Evlenmiş sonra daha bir başkasıyla. La havle vela kuvvet, yürü yavrucum iş hayatı, kariyer beni bekler.
2004 sonları, tilkinin dönüp dolaşacağı yer, Antalya'dayım.

.. ( devamı )